Ibu Yang Risau

Lama betul tak ber update blog ni. Saya dah tukarkan Muhammad pergi kindy KEMAS sahaja mcm kakak-kakak dia sebelum ni. Muhammad nampak lebih seronok, lebih-lebih lagi Adif kawan sebelah rumah bersekolah di situ. Pembelajaran di KEMAS lebih relaks pada pendapat saya jika nak dibanding di tadika yang sebelum ini. Tadika yang sebelum ini memang bagus, english medium, silibus pembelajaran yang agak tersusun dan fokus kepada percapaian akademik anak2 muridnya. Pada tanggapan awal saya dan suami dulu, kami harap anak kami ini akan jadi one of the excellence bila masuk darjah satu nanti.

Tapi rasanya harapan kami terlalu tinggi buat dia, lebih-lebih lagi anak lelaki. He is very playful. Sedangkan di sekolah yang dahulu, slot bermain dan aktiviti adalah sangat kurang. Kalau saya sendiri, saya akan rasa tidak mahu ke sekolah kerana 'ten sen' dengan keadaan yang serius dan terlalu akademik.

Di tadika KEMAS sekarang, Muhammad ada juga ponteng...tapi tidaklah sekerap semasa di tadika yang lama. Okla tu i guess.

Semalam saya menghadiri Kursus Kreatif dan Inovatif yang dianjurkan oleh pejabat dan fasilitator adalah daripada Yayasan Inovasi Malaysia (YIM). Sebenarnya kita dari kecil memang telah sedia kreatif. Saya masih ingat ketika masih kecil ketika bermain dengan kawan2, walaupun tiada lambakan permainan yang canggih macam sekarang tetapi kami masih dapat bermain dengan rasa yang sangat seronok, buat khemah pakai selimut, main naik keretapi pakai kotak dan macam2 lagi. Itulah yang dinamakan kreativiti. Tetapi bila umur meningkat, membesar dalam norma yang kononnya teratur dan sopan atau sistem pembelajaran dari sekolah hinggan ke universiti telah mengurangkan atau menlenyapkan daya kreativiti dalam diri kita apabila kita dewasa.

Lagi satu isu yang dibangkitkan untuk focus group dalam kursus tersebut ialah tentang statistik pelajar lelaki yang tidak seimbang dengan pelajar perempuan di universiti. Macam2 pendapat yang diutarakan kenapa situasi ini berlaku, budak lelaki malas, tidak fokus, lebih minat kepada kemahiran daripada teori, lebih dimanjakan, tidak diberikan perahatian sebagaimana budak perempuan atau budak lelaki telah dibiarkan lepas bebas tanpa pengawasan yang ketat tidak seperti budak perempuan dan lain-lain faktor.

Adakah silibus dan kokurikulum disekolah sekarang lebih cenderung kepada cara yang sesuai untuk perempuan berbanding daripada lelaki? kenapa mata pelajaran kemahiran tidak dinilai atau boleh dianggap sebagi mata pelajaran teras? Adakah kerana pembuat silibus dan kokurikulumnya juga ramai perempuan yang menyebabkan silibus yang dihasilkan cenderung kepada cara pemikiran perempuan? Tengok sajalah jumlah guru lelaki sekarang? Berapa kerat sangat. Sebagai ibu yang mempunyai anak lelaki sudah tentunya saya risau dengan fenomena ini.

Mengikut psikologi, lelaki hanya boleh fokus kepada sedikit perkara pada satu2 masa sedangkan perempuan berkebolehan untuk melakukan multitasking. Tak tahulah, tapi itu yang saya belajar masa kelas rakan pembimbing. Bila diperhatikan memang ada betulnya. Tengok sahaja bila En Suami kalau time tengok TV, memang fokus giler sampai bila saya bercakap atau minta tolong apa2 time tu, jangan harap la responnya seperti yang diharapkan. Sedangkan kita jadi isteri ni, time tu la masak, time tu cuti kain, time tu lah tengokkan anak dan time tu jugalah tgk tv hahahaha. Sedar2 semua dah setel.

Tapi apa yang membimbangkan saya dan beberapa ibu yang lain adalah sistem pembelajaran di sekolah-sekolah Malaysia sekarang ini. Bila menyemak pelajaran anak-anak dara saya yang dua orang tu, saya menjadi kasihan kerana silibus pembelajaran diperingkat sekolah rendah makin susah. Darjah satu dah belajar bahasa arab, darjah dua dah kena buat karangan. Aduhai. Sainsnye pulak lebih kepada teori...bila anak tanya saya pun pening nak menjawabkan. Tapi masih ramai yang skor straight A. Saya tertanya-tanya bagaimanakah anak2 ini belajar? bila pula mereka nak bermain, mengasah kreativiti mereka?

Yang pasti saya sendiri akan mula mengasah kreativiti saya yang dah agak tumpul ni. barulah anak2 boleh ikut jejak langkah. Saya juga kena beri lebih kebebasan kepada anak2 untuk berkreativiti dan berimaginasi bagi perkembangan minda yang positif.

JUST DO IT, LETS BE CREATIVE AND INOVATIVE!